werk aan de winkel: Nalaten

Anne-Marie Jongepier hoort in de gesprekken die ze heeft verschillende beweegredenen om een goed doel op te nemen in het testament. Zoals de wens om duurzaam en substantieel bij te dragen aan een kansrijke en gezonde toekomst voor kinderen. “Maar een wens telt pas als die is vastgelegd in een officieel testament,” vertelt ze. “Een schriftelijke verklaring voldoet niet.”

Sinds vijf jaar werkt Anne-Marie bij Save the Children. Daarvoor was ze docent Frans op een middelbare school. Donateurs nemen contact met haar op als ze nadenken over een legaat of erfstelling. Voor een in-memoriam-gift kunnen ze ook bij haar terecht. “Dan hebben nabestaanden besloten een gift te doen uit de nalatenschap van een naaste.”

Meestal verloopt het contact telefonisch of via e-mail, al gaat Anne-Marie soms ook persoonlijk langs. “Ik hoor dan levensverhalen die me raken. Vaak van mensen die in de zorg of net als ik in het onderwijs hebben gewerkt. Of die zien dat hun (klein) kinderen in grote welvaart opgroeien, terwijl andere kinderen die kans niet krijgen. Ook zijn er donateurs zonder kinderen, maar met een groot hart voor kinderen. We praten over het leven en de toekomst.” Op zo’n moment bespreekt Anne-Marie eventuele drempels en zorgen. Denk aan de verschillende vormen van nalaten, de voorbereiding met de notaris of hoe de nalatenschap precies wordt ingezet.

Door bezuinigingen op ontwikkelingssamenwerking zijn inkomsten uit nalatenschappen nu belangrijker dan ooit voor Save the Children. Haast is niet goed, benadrukt Anne-Marie: “Mensen kunnen het besluit in hun eigen tempo nemen. Integriteit staat voorop. Alleen dan is er vertrouwen en verbinding.”

Lees meer over nalaten aan Save the Children