PERS

Vandaag is het Vaderdag, een dag waarop we vaders in het zonnetje zetten. Misschien denk je aan een ontbijt op bed of een leuk uitstapje voor jouw vader. Voor Mazen, senior programmamanger bij Save the Children in Libanon, en met hem vele anderen, is een ontbijt op bed of een leuk uitstapje niet mogelijk. Afgelopen maart werd hij gedwongen zijn huis te verlaten, samen met zijn zwangere vrouw en 11-jarige dochter, toen het conflict in Libanon escaleerde. 

Het is weer zover: de vlag met de schooltas wordt uitgehangen. Een welbekend straatbeeld dat een moment van viering en vreugde is. Ook in andere delen van de wereld ronden leerlingen hun middelbare school af. Save the Children heeft een afstudeerklas in Oekraïne gevraagd terug te blikken op hun schooltijd.  

Op een woensdagmiddag in juni parkeer ik, verslaggever Julia Kiel, mijn auto bij het azc in Katwijk. Binnen hoor ik al snel gelach en geroep. Kinderen rennen, springen en spelen. Het is een beetje alsof je terug op de basisschool bent. Alleen is dit een plek waar spel een remedie is om even alle zorgen te vergeten. Zorgen die je als kind niet hoort te hebben. 

Op 9 juni 2026 kwamen diplomaten, juristen, onderzoekers, hulpverleners en jongeren samen in het Vredespaleis in Den Haag voor het symposium 'Children First, Accountability Now'. De centrale vraag van de dag: hoe kunnen we bestaand internationaal recht gebruiken om kinderen écht te beschermen? 520 miljoen kinderen groeien op in een conflictgebied, maar de regels die hen in theorie zouden moeten beschermen, doen dat in de praktijk niet voldoende.

Op de dag dat de nieuwe Europese regels voor vluchtelingen in werking treden, waarschuwt Save the Children: gevluchte kinderen lopen in Europa vanaf vandaag een nog groter risico op langdurige detentie, met ernstige en blijvende psychische schade tot gevolg. Het nieuwe Europese migratiepact, dat vandaag ingaat, is om meerdere redenen zorgwekkend.

Het jongste én het armste land ter wereld bestaat volgende maand 15 jaar. Daar waar normaal jubilea momenten zijn voor viering, hoopt Zuid-Soedan op een keerpunt. Het land worstelt namelijk met hongersnood en aanhoudende conflicten. Tegelijkertijd worden hulporganisaties bevolen bepaalde gebieden te verlaten en zitten gezinnen hierdoor zonder levensreddende voorzieningen.