Khin Yu* (42) uit Myanmar, is moeder van vijf kinderen en woont in een dorp dat in maart 2025 zwaar getroffen werd door een aardbeving.
Het gezin verdient normaal gesproken de kost met weven, maar sinds de ramp is het werk onregelmatig geworden. Haar op één na oudste dochter werkt als leidster op een kinderdagverblijf. De drie jongste kinderen gaan nog naar school.
Op de dag van de aardbeving was de familie thuis toen de grond plotseling heftig begon te schudden. De schok was zo krachtig dat de aarde openscheurde en hun huis ernstig beschadigd raakte. Het staat nu scheef en is onveilig om in te wonen. De ramp liet diepe emotionele sporen na bij haar kinderen: haar jongste zoon werd angstig en zocht voortdurend nabijheid, terwijl hij voorheen heel zelfstandig was. Haar 12-jarige dochter durft niet meer alleen te zijn.
Meer dan een week lang verbleef de familie, samen met vele andere dorpsbewoners, met helemaal niets in een open veld. Niet lang daarna kwam Save the Children in het dorp aan en werd er een tijdelijk kamp opgezet met badkamers, toiletten en veilige toegang tot schoon water. In dit kamp verbleven Khin Yu en haar gezin meerdere maanden. Voor haar voelde het kamp veiliger dan haar beschadigde huis, waarvan ze bang was dat het verder zou instorten.
Khin Yu volgde de hygiënevoorlichtingssessies van Save the Children en deed waardevolle kennis op. Ze paste die meteen toe in haar dagelijks leven. Tijdens hun verblijf in het kamp ontving ze psychosociale ondersteuning, wat haar hielp om met stress om te gaan en haar handvatten gaf om haar kinderen te helpen met hun angst. Ze kreeg bovendien financiële steun, waardoor het gezin die periode kon overbruggen.
Hoewel de uitdagingen blijven, vooral op financieel vlak, blijft Daw Khin Yu vastbesloten haar kinderen naar school te laten gaan. Ze droomt ervan dat zij de toekomst kunnen najagen die ze wensen, en dat ze later anderen kunnen helpen. Ze is diep dankbaar voor de opvang, het veilige onderdak voor haar gezin en de essentiële hulp die zij kreeg toen ze die het hardst nodig had.
*Namen in dit artikel zijn veranderd voor de veiligheid van de geïnterviewden