Inger Ashing, CEO van Save the Children International, bezocht een opvangcentrum in Beiroet om met eigen ogen te zien hoe Save the Children ondersteuning biedt aan ontheemde gezinnen. Terwijl de wereldwijde kranten zich richten op de torenhoge olieprijzen en de financiële onrust, bestaat het risico dat de werkelijke menselijke kosten van het conflict in het Midden-Oosten over het hoofd wordt gezien: de verwoestende gevolgen voor kinderen.
"Deze week bezocht ik Beiroet, waar deze oorlog opnieuw verwoestende gevolgen heeft voor kinderen en gezinnen, met meer dan een miljoen mensen die gedwongen zijn hun huizen te ontvluchten. Kinderen houden speelgoed, schooltassen en soms hun huisdieren stevig vast, in een poging vast te houden aan kleine dingen die troost bieden, terwijl hun wereld op zijn kop wordt gezet.
Ik heb met mijn eigen ogen gezien hoe scholen, bedoeld voor onderwijs, nu dienen als opvangcentra voor ontheemde gezinnen, en hoe speelplaatsen en sportfaciliteiten worden omgevormd tot opslag- en distributiepunten voor humanitaire hulp. Geen enkel kind zou dit moeten meemaken.
Maar Libanon is slechts een onderdeel van een grotere tragedie die zich in de hele regio ontvouwt.
Sinds 28 februari zijn meer dan vier miljoen mensen ontheemd geraakt in verschillende landen die door dit conflict zijn getroffen. Honderden kinderen hebben al het leven verloren.
In Iran rouwt het land om de dood van meer dan 100 meisjes die omkwamen bij een aanval op een school in Minab."
De hele wereld op zijn kop
"De gevolgen van dit conflict zullen niet verdwijnen zodra de bommen ophouden met vallen. De schade zal nog jarenlang voelbaar blijven. Een 17-jarige jongen in Libanon vertelde Save the Children:
Het enige wat we willen is in veiligheid leven, niet leven zonder te weten of er morgen nog komt.
Voor miljoenen kinderen in de regio is angst een constante factor. Scholen zijn gesloten, ziekenhuizen hebben moeite met functioneren en gemeenschappen die ooit stabiliteit boden zijn verscheurd door ontheemding en onveiligheid.
Maar de kosten van deze oorlog blijven niet beperkt tot het Midden-Oosten.
Raket- en drone-aanvallen hebben de energie- en scheepvaartinfrastructuur in de hele Golf verstoord, inclusief de Straat van Hormuz waar ongeveer een vijfde van de wereldwijde olie- en gasvoorraden doorheen stroomt. Scheepvaartroutes worden omgeleid en vrachtkosten stijgen sterk. Het gevolg is stijgende prijzen voor voedsel, brandstof en transport over de hele wereld.
De wereld wordt al geconfronteerd met een ongekende hongercrisis. Vandaag de dag kan meer dan de helft van alle kinderen wereldwijd zich geen gezond dieet veroorloven. De Verenigde Naties hebben gewaarschuwd dat als het huidige conflict de wereldmarkten blijft destabiliseren, het aantal mensen dat met acute honger te maken heeft dit jaar zou kunnen stijgen tot 363 miljoen – het hoogste niveau ooit."
Humanitaire organisaties voelen de impact
"Door verstoringen van scheepvaartroutes is de levering van levensreddende medische hulpgoederen aan enkele van de meest kwetsbare regio’s ter wereld vertraagd. Alleen al bij Save the Children is momenteel voor ongeveer 600.000 dollar aan essentiële medische zendingen vertraagd, wat gevolgen heeft voor programma’s die honderdduizenden kinderen in landen als Soedan, Jemen en Afghanistan ondersteunen.
Brandstoftekorten beginnen het dagelijks leven te beïnvloeden, met name in Zuidoost- en Zuid-Azië, waar landen als de Filippijnen en Bangladesh gevaarlijk weinig brandstof meer hebben. De Filippijnen waren deze week het eerste land dat de noodtoestand op het gebied van energie afkondigde.
Voor kwetsbare economieën die al te kampen hebben met bezuinigingen op hulp en klimaatschokken, kunnen de gevolgen van stijgende voedselprijzen en verstoringen in de bevoorrading catastrofaal zijn. Verschillende lage-inkomens- en ontwikkelingslanden, met name in Sub-Sahara Afrika en delen van Azië, zijn sterk afhankelijk van voedselimport, waardoor ze bijzonder kwetsbaar zijn voor wereldwijde verstoringen in de bevoorrading en prijsvolatiliteit.
Wereldleiders moeten dringend een andere koers inslaan.
Kinderen worden bij elke stap getroffen. Eerst door het onmiddellijke verlies van veiligheid, huizen en onderwijs. Vervolgens door de lange schaduw van verwoeste scholen, ziekenhuizen en watersystemen, waarvan de wederopbouw generaties in beslag zal nemen."
Het hoeft niet zo te zijn
"Wereldleiders moeten dringend een andere koers inslaan. Diplomatie moet in de plaats komen van escalatie, en de bescherming van kinderen moet voorrang krijgen boven militaire doelstellingen. Alle partijen in het conflict moeten zich houden aan het internationaal humanitair recht.
Aanvallen op scholen, ziekenhuizen en hulpverleners moeten stoppen, en humanitaire hulpgoederen moeten vrij kunnen worden vervoerd, ook via cruciale routes zoals de Straat van Hormuz. Kinderen mogen niet langer de prijs betalen voor een oorlog die zij niet hebben veroorzaakt. Deze oorlog moet stoppen en de toekomst van kinderen moet worden beschermd."
