Mede dankzij zo’n 100.000 Nederlanders die ook vinden dat we de voortrazende genocide in Gaza niet kunnen en mogen negeren, hebben wij op 18 mei een hele dikke, duidelijke en heldere rode lijn getrokken door Den Haag. Wat was het indrukwekkend! Aan een ieder die op welke wijze dan ook een bijdrage heeft geleverd aan dit krachtige signaal: Dankuwel!
Vanuit het kabinet heeft alleen minister van Hijum gezegd dat ze er wel iets mee moeten. De rest van de bewindslieden bleven oorverdovend stil. De premier en de beide vicepremiers struikelen over hun eigen tong bij het ontwijken van het onderwerp, of schitteren door afwezigheid.
Ja, minister Veldkamp heeft zijn best gedaan (het moet gezegd worden) om het onderzoek van de EU naar de schendingen door Israël van het EU-Israël associatieverdrag erdoor te krijgen, en zowaar met succes. Maar het is allemaal te weinig, en het komt te laat. De kinderen zijn nu aan het sterven van de honger, en wij moeten daar iets tegen doen.
Dus gaan wij door, zolang we adem hebben. Door om op te komen voor de kinderen in de bezette gebieden. Te knokken voor respect voor de internationale verdragen die oorlog aan banden moeten leggen.
Geboren uit de barbarij van twee wereldoorlogen hebben we de Conventies van Geneve, het Genocideverdrag en zovele andere verdragen overgehouden, die ons moeten behoeden voor weer een ronde barbarij van totale oorlogvoering. En dan heb je de Haagse Conventie nog. Die stamt uit 1907 en was zo ongeveer het eerste tastbare product van Den Haag als stad van Vrede en Recht. Deze conventie verplicht bezettende machten om te zorgen voor de burgerbevolking, die te voeden en van medische zorg te voorzien. Dus ook een plicht voor Israël in de door hen bezette Palestijnse gebieden. Alleen daarom moeten we bij deze schending al, massaal de straten van Den Haag op. We laten het ons toch niet gebeuren dat deze conventie stilletjes in de vergetelheid raakt?
En waarom Save the Children? Als wij het niet doen, wie dan wel? En als we nu niet de straat op gaan, wanneer dan wel? De kinderen houden ons verantwoordelijk en terecht. Het zit in ons DNA, zo simpel is het.
