Vier jaar na de machtsovername door de Taliban wordt Afghanistan geconfronteerd met massale interne ontheemding én een enorme toestroom van terugkerende Afghanen. De gedwongen terugkeer van honderdduizenden mensen uit Iran en Pakistan verergert de crisis dramatisch
Onze collega Samira Sayed Rahman uit Afghanistan waarschuwt: "De omvang en het tempo van de terugkeer van mensen is op dit moment volstrekt ongekend. Ongeveer elke 30 seconden keert een kind terug of wordt gedwongen terug te keren naar Afghanistan – dat is een klaslokaal vol kinderen elke 15 minuten. Duizenden kinderen keren alleen terug, zonder familie of toegang tot basisvoorzieningen.”
Volgens cijfers van de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) zijn in 2025 al meer dan 800.000 kinderen vanuit Iran en Pakistan Afghanistan binnengekomen, waarvan driekwart uit Iran. Veel van deze kinderen zijn vreemden in hun eigen land, omdat ze daar nooit hebben gewoond of er al jaren weg zijn.
Onze teams zien dagelijks gezinnen die met haastige spoed terugkeren, vaak met niets meer dan wat kleding en documenten – alsof ze voor een brand moesten vluchten. Bijna de helft van de Afghaanse bevolking heeft inmiddels humanitaire hulp nodig, en één op de vijf kinderen heeft niet genoeg te eten.
Tegelijkertijd kampt Afghanistan met ernstige droogte en klimaatgerelateerde rampen, waardoor nog meer gezinnen hun huizen moeten verlaten. Vooral in de noordelijke provincies verdorren de gewassen en raken waterbronnen uitgeput.
Onze hulp schiet tekort, ondanks grote inspanningen
Eerder dit jaar moesten wij ons hulpprogramma noodgedwongen verkleinen door gebrek aan financiering. Daardoor kunnen wij niet meer alle terugkerende kinderen, hun families en de gastgemeenschappen die zelf in armoede leven, ondersteunen zoals nodig is. Toch hebben wij al meer dan 150.000 kinderen geholpen die terugkeerden naar Afghanistan.
Wij breiden onze hulp uit door:
gezondheids- en voedingsklinieken en financiële noodhulp aan de grens,
kinderbeschermingsdiensten in transitcentra,
gezondheidszorg in gebieden waar terugkeerders zich vestigen, zoals Herat.
Onze oproep
Wij roepen landen in de regio op ervoor te zorgen dat terugkeer naar Afghanistan altijd vrijwillig, veilig en waardig verloopt. Kinderen – vooral zij die zonder voogd reizen – mogen nooit onder druk gezet of gedwongen worden terug te keren, omdat dit het risico op uitbuiting, misbruik en verwaarlozing vergroot.
Daarnaast vragen wij de internationale gemeenschap dringend om extra financiering. Alleen met voldoende middelen kunnen wij de acute noden bij de grens verlichten én langdurige steun bieden, zodat terugkeerders een nieuw bestaan kunnen opbouwen in Afghanistan.
Wij werken al sinds 1976 in Afghanistan, ook tijdens periodes van conflict en natuurrampen. In 10 provincies, en via partners in nog eens 11, leveren wij hulp op het gebied van gezondheid, voeding, onderwijs, kinderbescherming, onderdak, water, sanitaire voorzieningen, hygiëne en levensonderhoud. Sinds augustus 2021 hebben wij onze inzet fors opgeschaald om kinderen in deze ongekende crisis te beschermen.
