Vorige week reisden Tessa Terpstra en Juliette Verhoeven namens Save the Children naar Syrië. Wat ze zagen, maakte diepe indruk: kapotgeschoten steden, kinderen die werken in plaats van naar school te gaan en gezinnen die in huizen zonder ramen of stromend water proberen te overleven. Veertien jaar na het uitbreken van de oorlog verkeert het land nog steeds in crisis.
Kinderen die een onbezorgde kindertijd missen
De gevolgen voor kinderen zijn enorm.
90% van de bevolking leeft onder de armoedegrens.
Kinderen werken in de bouw of op het land, soms al vanaf hun elfde.
Mijnexplosieven eisen nog dagelijks slachtoffers: inmiddels zijn al meer dan 300 mensen, waaronder 40 kinderen, omgekomen.
Ondervoeding en ziekten blijven een groot risico: in sommige gebieden zien hulpverleners dagelijks tientallen gevallen.
Tussen deze harde cijfers staan kinderen zoals Hamouda (6), die door ondervoeding het lichaam heeft van een driejarige, of Mohamed (11), die zijn been verloor door een mijn en nu niet meer naar school kan. Hun verhalen maken zichtbaar wat de statistieken verhullen: een generatie kinderen, die alleen maar oorlog hebben gekend.
Het ziekenhuis in Idlib
Te midden van deze crisis bezochten Tessa en Juliette een ziekenhuis in Idlib, ondersteund door Save the Children en gerund door onze partnerorganisatie Hand in Hand. Rondom het ziekenhuis liggen de kampen waar ruim 1,7 miljoen ontheemden wonen. De Syrische overheid is afwezig in de gezondheidszorg; dit ziekenhuis is voor velen de enige plek waar ze terecht kunnen.
Wat ooit begon als een kraamkliniek is uitgegroeid tot een centrum dat alles tegelijk moet zijn. Hier krijgen kinderen met ondervoeding behandeling, slachtoffers van mijnen fysiotherapie, en vrouwen medische hulp bij zwangerschap en bevalling – waarvan 10% minderjarige meisjes betreft. Het ziekenhuis beschikt over een goed gevulde apotheek, een röntgenapparaat waar mensen van heinde en verre voor komen, en ruimtes waar kinderen veilig kunnen spelen terwijl hun ouders geholpen worden. Ook worden er vrouwen opgevangen die slachtoffer zijn van seksueel geweld, en is er psychosociale zorg voor zowel kinderen als volwassenen.
Eén moeder die we spraken, keerde met haar gezin terug naar hun verwoeste huis omdat ze de hoop hadden opgegeven dat het leven in de kampen beter zou worden. Haar man verloor zijn benen door een mijn, zijzelf verloor een kindje in haar buik, en hun dochter van dertien moest op het land werken waar ze seksueel werd lastiggevallen. Geen van de kinderen gaat naar school. Het ziekenhuis biedt hun niet alleen medische zorg, maar ook voedsel en een veilige plek. Voor de moeder en dochter betekent dit ziekenhuis even op adem komen, even niet alleen staan.
Waarom hulp noodzakelijk blijft
Het ziekenhuis in Idlib laat zien hoe groot de noden in Syrië zijn en hoeveel verschil hulp kan maken. Zonder steun zouden duizenden kinderen en gezinnen nergens terecht kunnen.
Save the Children blijft zich samen met onze partners inzetten om dit ziekenhuis en vele andere programma’s draaiende te houden. Want in een land waar oorlog, armoede en wanhoop al meer dan een decennium de toon zetten, is het essentieel dat kinderen toch zorg, bescherming en hoop krijgen.
Want elk kind verdient een hoopvolle toekomst.
